Home > Nieuws > Nieuws AJN > Onderzoek waarom jonge kinderen eten weigeren

Prof. Chantal (Sjaan) Nederkoorn van de Faculty of Psychology and Neuroscience (FPN) heeft een NWO Vici beurs in de wacht gesleept. De komende 5 jaar gaat zij deze beurs gebruiken om onderzoek te doen naar waarom kinderen (tussen 3-5 jaar) soms eten weigeren. Kinderen weigeren zelfs eten dat ze nog nooit hebben geproefd. Nederkoorn wil ontdekken welke cognitieve processen hier aan het werk zijn, en of deze processen te beïnvloeden zijn.

Het is alom bekend dat kinderen niet van bitter eten houden. Ook textuur speelt een grote rol. Champignons zijn heel glibberig, wat ook reden voor afkeer kan zijn. “Weigeren kinderen die gevoelig zijn voor textuur in het algemeen ook vaker eten?”.

De verwachtingsfactor

De verwachting van een kind is ook belangrijk, hoe het kind denkt dat het eten zal gaan smaken. Inductief redeneren betekent dat je conclusies trekt op basis van de indeling in een bepaalde categorie. Een peuter kan bijvoorbeeld denken: dat eten is rood, en hoort bij de categorie ‘rood eten’, net als snoep en aardbeien en het zal dus ook zoet zijn. Dan kan het tegenvallen als het in een radijsje bijt. Een kind kan ook denken, dit eten hoort in de categorie ‘groente’, en groente is vaak wat bitter. Dan zal de ervaring beter met de verwachting kloppen en dit maakt dat het radijsje lekkerder gevonden wordt. “De vraag die ik wil stellen is of verwachtingen gebaseerd zijn op hoe jonge kinderen eten categoriseren?”

De risicofactor

Sommige kinderen hebben de aangeboren neiging om risico te nemen, anderen zijn voorzichtiger. “Ik verwacht te vinden dat de kinderen die meer risico nemen, ook sneller iets onbekends zullen eten, en minder kieskeuring zijn”. Kinderen die voorzichtig zijn, zouden kunnen denken “misschien is het wel vies”.

De bias factor

Bij angst speel een bias in hoe we de wereld om ons heen waarnemen, vaak een rol. “Als je bijvoorbeeld bang bent voor een hond, ga je veel meer aandacht aan honden besteden en bevestiging zoeken voor jouw angst”. Deze focus op de angst, maakt je vervolgens ook weer angstiger. “Als je in het nieuws alleen aandacht besteed aan het artikel hond bijt kind dan bevestig je je eigen angst”. Nederkoorn denkt dat dit proces hetzelfde kan werken bij eten. “Zie je wel, hij vindt het ook vies. En kinderen zien dan niet de 10 klasgenoten die het wel lekker vinden”.

Kunnen we veranderen?

De volgende stap in het onderzoek is ontdekken of deze factoren beïnvloedbaar zijn. Kunnen we bijvoorbeeld kinderen laten wennen aan de glibberige textuur van een champignon, door ze eerst met hun handen te laten voelen? Kunnen we kinderen beter de smaak laten inschatten door te denken in de categorie “groente” in plaats van “rood”. “We gaan een aantal experimenten doen, die gaan uitwijzen of wij hier verandering in kunnen brengen”.

Bron: Maastricht University