Home > Opinie > Blog > Help, de jeugdarts verzuipt!! – Geja Jol-Rikkers

In 2008 is mijn werk als jeugdarts begonnen in de regio Westland. Vanwege ruimtegebrek voor de Jeugdgezondheidszorg deden we de periodieke gezondheidsonderzoeken van groep 2 op de basisscholen. Eén van de leukste en meest zinvolle onderdelen was de uitleg in de kleuterklassen. De audiometer, de bril met zonder poten, de stethoscoop, de weegschaal, bijna alle gebruikte spullen namen we mee. De kleuters waren vaak opgewonden, de dokter in de klas! Samen met de assistente vertelden we wat er wel en vooral niet ging gebeuren. Geen blote billen en geen prikken! Succes verzekerd!

Een formulier 
We werden zo een beetje een bekend duo op school, de grote assistente en de kleine dokter. Niet alleen de kinderen, maar ook de leerkrachten en intern begeleider wisten ons te vinden. Voor kleine vragen over een gehoortest tot grotere vragen over impact van pesten en begeleiding van ouders bij gedragsproblemen. Een gesprek bijwonen tussendoor, heel efficiënt. In het kader van dezelfde efficiëntie werd een DVD gemaakt met een introductiefilmpje over het gezondheidsonderzoek. Geen introductie in de kleuterklas meer. En er kwam een locatie voor de Jeugdgezondheidszorg met twee mooi uitgeruste behandelkamers. De jeugdarts ging niet meer naar school, maar de kinderen gingen naar de jeugdarts. In mijn beleving zorgde dit letterlijk en figuurlijk voor een grotere afstand tussen de school en de jeugdarts. En de praktijk levert hetzelfde beeld op. Niet meer van tevoren vast even een blik in de groep, waarin meteen altijd een aantal kinderen meer of minder opvallen. Niet meer van tevoren even contact met de kleuterjuf, alleen via een formulier.

De sprong wagen
Het gebrek aan mogelijkheden om mezelf verder te ontwikkelen als jeugdarts als onderdeel van de teams op de basisscholen, als verbinder tussen onderwijs en zorg, zijn voor mij reden geweest om niet meer te werken binnen de weinig flexibele kaders van de Jeugdgezondheidszorg. Echter, het blijft me aan het hart gaan, als ik collega’s hoor vertellen over de beperkte inzet van de expertise van de jeugdarts. Als er afspraken zijn met gemeentes, wordt de verpleegkundige naar voren geschoven. Begrijpelijk dat jonge, ambitieuze studenten geneeskunde niet kiezen voor dit vakgebied. We moeten zelf beter leren zwemmen buiten de spreekkamer, weg met de koudwatervrees en de sprong in het diepe wagen …

Geja Jol-Rikkers is jeugdarts KNMG en forensisch arts FMG, Zoetermeer